ZNACZENIE FAKTOLOGII
Metafizyk studiujący faktologię staje się dzięki niej przyjacielem faktów materialnych, które tym, że są (materia) i czym są (forma) stają się pięknem filozofii, szczęściem intelektu, faktualnym jego oczyszczeniem. Osiągnięta w ten sposób faktualność poznawcza uwalnia metafizyka od fałszu i zła oraz daje wolność i swobodę w dążeniu do prawdy i dobra faktualnego obecnego tylko w faktach materialnych. Faktologia sytuuje metafizyka wśród faktów: osób, zwierząt, roślin i substancji, z którymi łączy go wierność ich istnieniu i z którymi kontaktują metafizyka relacje materialne, oparte na realności, prawdzie i dobru jako przejawach materii faktualnej.
ŹRÓDŁEM POZNANIA I PRZEDMIOTU FAKTOLOGII
Kontaktowaniem nazywamy każdą więź łączącą dwa fakty materialne. Charakter tej więzi zależy od natury powiązanych ze sobą faktów. Gdy w trakcie kontaktu wiążą się ze sobą dwie osoby więzią opartą na przejawie aktualności, to takie kontaktowanie nazywamy obecnością. Nie każde więc kontaktowanie stanowi obecność. Kontaktowanie rozpoczyna relację udostępniania informacji między faktami i jest Ÿźródłem poznania i przedmiotu metafizyce– w tym jej głownej domeny faktologii. Można je rozważać jako więź między faktem realnym a metafizykiem, który jako fakt materialny posiada zdolność odbierania tego, co przekazuje fakt materialny w trakcie kontaktowania z nim. W tym znaczeniu faktologia nie jest metafizyką – jej twierdzenia mają sens tylko teraz w kontakcie z faktem – dlatego faktologia jest konsekwentnym aktualizmem.
Fakt materialny jest tym, co materialnie istnieje, stanowiąc osobną, wewnętrznie skomponowaną jednostkę jako formę. Forma jest zespołem wewnętrznych tworzyw, dzięki którym fakt jest osobnym faktem materialnym.
Materia jest powodem odrębności, realności, aktualności i wewnętrznej jedności wszystkich elementów komponujących formę faktu.
Skutkiem jest zawsze to, co wywołane w drugim fakcie przez fakt oddziałujący.
Fakton jest to element artefaktu w postaci substancji chemicznej, która została użyta przez konstruktora artefaktu jako składnik jego struktury i która zachowuje swoje własności formalne i materialne mimo podporządkowania idei konstrukcyjnej.
Kontakt z faktem wywołuje w metafizyku uświadomienie pojawienia się w jego władzach poznawczych obrazu tego faktu, który zawiera informację o zmianie wewnątrz tych władz. Nie zmienia się natomiast nic w fakcie, który wywołuje to kontaktowanie. Ten fakt tylko oddziałuje na władze poznawcze metafizyka, co można nazwać jego prawdą. Kontaktowanie polega zatem na następującym kierunku oddziaływań: fakt informujący poprzez swoją prawdę faktualną oddziałuje na fakt odbierający informację, czyli metafizyka, która odbierana jest na gruncie syntetycznego poznania niewyraźnego. Ten kierunek wywoływania informacji nazywamy realizmem:
poznanie syntetyczne <=== realizm <=== prawda faktualna
Idealizm to kierunek odwrotny. Metafizyk poznający kieruje się do faktu poznawanego i wybiera sobie interesujące go informacje:
mowa wewnętrzna ===> idealizm ===> aspekt faktu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz