Należy odróżnić przejawy materii od pierwszych zasad faktologii. Przejawy materii odsyłają do swego źródła, czyli do materii faktualnej, która zapoczątkowuje fakt. Przejawy materii są wobec tego sposobem jawienia się faktu innym faktom. Są wyrazem istnienia wśród innych faktów w postaci faktualnej aktualności, odrębności i realności odznaczającej się wewnętrzną jednością formalnych treści. Pierwsze zasady jako pierwsze zdania opisujące fakt nie wyrażają formalnych elementów faktu. Są zdaniami ujmującymi przejawy materii, sposób istnienia faktu. Te przejawy materii są treścią pierwszych zasad faktologii. Wypływają one z filozofii pierwszej, jaką jest metafizyka Arystotelesa: aliquis, unitum, realis, aktualis – cztery przejawy każdej materialnej rzeczy: odrębność, jedność, realność, aktualność – to przejawy istnienia każdej rzeczy.
Empiryczne zasady logiczno-ontologiczne odpowiednio dla powyższych przejawów to:
– ALIQUIS: odrębność – zasada niesprzeczności: byt nie jest niebytem, niebyt nie jest bytem;
– UNITUM: jedność – zasada tożsamości: byt jest bytem, niebyt jest niebytem;
– REALIS: realność – zasada racji dostatecznej: byt ma rację, czyli powód swego bytu;
– ACTUALIS: aktualność – zasada wyłączonego œśrodka: albo coœś jest teraz, albo nie jest.
ZASADY FAKTOLOGII
Przyjęcie tezy, że byt i niebyt materii są tym samym naruszałoby zasadę niesprzeczności. Wykluczenie tej zasady dawałoby prawdzie i fałszowi tę samą pozycję. Nie możemy więc uznać, że nicośœć jest przyczyną istnienia materii faktu. Prawdziwa jest tylko teza, że fakt materialny jest przyczyną istnienia materialnego. Tę tezę chroni zasada racji dostatecznej. Informuje nas ona także o tym, że zachodzi proporcjonalność między skutkiem a przyczyną. Ponieważ w fakcie materialnym są różne elementy strukturalne, muszą one zależeć od właœciwych sobie przyczyn zewnętrznych. Wewnętrzna w fakcie materia wskazuje na zewnętrzną wobec siebie Materię Pierwszą jako swą przyczynę. Materia pierwsza musi być tym, co sprawia, czyli materia i forma w Materii Pierwszej są tym samym. Twierdzenie to jest podstawą faktologii Archefaktu.
Pierwsze zasady są powszechnie obowiązujące w realnym œwiecie. Są one atrybutami pierwszej materii, która jest kamieniem filozoficznym. Są również zasadą istnienia materialnego wszystkich faktów. Zestawienie pierwszych liter ich łacińskich nazw pozwala na przypadkowe zidentyfikowanie istnienia aury ontologicznej, która jest podstawową rzeczywistością dla działań metafizycznych. AURA ontologiczna jest zbudowana analogicznie do aury ekologicznej. Wszystkie przejawy istnienia materialnego są współzależne i stanowią naturalne œśrodowisko działania metafizyka. Dzięki bilateralności umysłu metafizyk jest na stałe powiązany z AURĄ ontologiczną, w niej działa, porusza się i istnieje. Z niej również czerpie siłę i moc swojej praktyki metafizycznej. Analogicznośœć można przedstawić na podstawie wizualizacji aury ekologicznej.
