Teren działań metafizycznych

Terenem działań metafizyka jest obszar funkcjonowania jego umysłu w relacji z faktem materialnym, a następnie struktura wewnętrzna faktu materialnego. Modyfikowanie poprzez działania metafizyka niektórych własności faktu określonych przez jego przyczyny wewnętrzne, dokonane będzie poprzez odwołanie się do jego przyczyn zewnętrznych.

Centralną sprawą będą tu formuły zachowania faktualności władz poznawczych metafizyka, dzięki którym zachodzi kontaktowanie się z faktem materialnym.

Terenem działań metafizycznych jest zatem bilateralny umysł ludzki: syntetyczny (prawa półkula mózgu) i analityczny (lewa półkula mózgu). W ten sposób ujęty zostanie bilateralny (dwustronny) charakter metafizyki wynikający z bilateralności mózgu ludzkiego. W praxis metafizycznej uczestniczy sfera syntetyczna ze swoim siedliskiem w prawej półkuli mózgu, i sfera analityczna jako domena lewej półkuli mózgu Te dwie funkcje intelektualne mają odrębne zadania i przedmioty działania:
– funkcja syntetyczna (gnosis) – za pomocą której metafizyk kontaktuje się z faktem materialnym poprzez bierne odbieranie informacji całościowej o nim i która generuje rozumienie faktu oraz daje pełną orientację o jego otoczeniu;
– funkcja analityczna (episteme) – za pomocą której metafizyk dokonuje zapisu szczegółowych informacji o spotkanym fakcie materialnym w formie językowej na terenie mowy wewnętrznej i zewnętrznej – co jest wytwarzaniem metafizycznej wiedzy faktualnej w postaci formuł i procedur.