Metafizyczne problemy praktyczne
Celem działań metafizyka jest sam fakt materialny, który ma stać się przedmiotem oddziaływań metafizycznych. Cel ten wymaga identyfikacji przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych konkretnych faktów i artefaktów materialnych. Narzędziem badań metafizyka jest zastosowanie bilateralnej metodologii poznania z wykorzystaniem bilateralnego umysłu. Metodologia ta oparta jest: 1) na syntetycznej identyfikacji faktu materialnego, 2) na faktualnej abstrakcji i jej stopniowej konkretyzacji, 3) w końcu na formułowaniu zasad kontaktowania się z nim.
Dzięki bialateralnemu syntetyczno-analitycznemu podejściu fakt materialny stanie się całkowicie dostępny poznawczo i praktycznie w działaniach metafizyka. Takie postępowanie umożliwia rzeczywiste kontaktowanie się z realną rzeczywistością i wykonywanie działań, w których metafizyk jest aktywnym uczestnikiem i składnikiem.
Metafizyk aby się nauczyć swojej sztuki, musi wykonać następujące czynności:
1. Rekonstrukcję arystotelesowskiej teorii czterech przyczyn zgodnie ze stanem współczesnej wiedzy empirycznej i sformułowanie jej aktualnej formuły przydatnej do metafizycznej identyfikacji konkretnych faktów materialnych będących przedmiotem jego działań.
2. Sformułowanie bilateralnej koncepcji umysłu jako podstawy budowy bilateralnej teorii poznania faktu materialnego i kontaktowania z nim (faktualizm).
3. Sformułowanie podstaw bilateralnej teorii aksjologicznej dotyczącej faktu materialnego (faktonomia).
4. Sformułowanie zasady faktualności władz poznawczych polegającej na adekwatnoci treści poznanych i faktu materialnego (gnoseologia).
5. Sformułowanie zasad poznawczego wyodrębniania faktów użytych do wytwarzania towarów (faktonika).
6. Szukanie konsekwencji kulturowych dotychczasowego ignorowania bilateralności umysłu oraz zasad ich przezwyciężania za pomocą metafizyki.
7. Formułowanie podstaw oddziaływania metafizycznego jako formy usuwania błędów cywilizacyjnych i naprawiania świata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz